08/06 : Wisten wij veel - Beauforthuis, Austerlitz

In dit artikel:

De verteller, terugblikkend als acteur/opvoeder van zijn vak, beschrijft een bepalende periode van tien jaar waarin hij praktijkervaring opdeed: tussen september 1969 en december 1979 trad hij meer dan 1600 keer op. Hij merkt hoe de eerste twintig levensjaren in zijn geheugen als onbezorgd en onweerstaanbaar nostalgisch blijven voortleven, en geeft toe dat hij herinneringen voor voorstellingen of boeken graag mooier maakt dan de werkelijkheid — iets grappiger, sentimenteel of samenhangender. Door dat constante geven en nemen op het podium ontdekte hij zowel het banale en platte als de betoverende diepte van het spelen. Met andere woorden: intensief optreden vormde zijn vakmanschap en verklaart tegelijk waarom herinnering vaak verklankt wordt met heimwee — “Opa vertel nog eens” — om het leven draaglijker en betekenisvoller te maken.